Terug naar Moerdijk
Mijn eerste kennismaking met Nederland was een vreemde gewaarwording. Nog steeds leidt mijn beeld over jullie Ollanders onder mijn Nederlandse weken in Moerdijk. Zoals bekend heb ik een Vlaamse vader en een half-Engelse, half-Indonesi¬sche moeder.
Via haar tak stroomt er ook nog wat Nederlands bloed in mij, maar ik kende het kikkerlandje helemaal niet. Totdat mijn vader op mijn zestiende voor een project moest gaan werken bij Shell Moerdijk...
Moerdijk is een Brabants dorpje aan de andere kant van de Nieuwe Merwede, bij Dordrecht. Ingesloten tussen de Shell-raffinaderij, de verkeers¬wegen A16 en A58 en de rivier is het een onooglijk dorpje. Wellicht is die isolatie van de buitenwereld wel de oorzaak van sexuele buitensporigheden die zich daar afspelen.
Wij kwamen daar op een dag in de zomer aan, in de namiddag. We reden de Wethou¬der Matthee¬straat door. 'Nooit van gehoord', dacht ik nog. Er was ons gezegd iemand te ontmoe-ten in een buurtcafé, het Praathuis genaamd. Daar zouden de vrijstaande huizen worden besproken voordat we ze de dag erop zouden bezoeken.