Gebruikt... als een rubberen handschoen
Hij had haar opgepikt. Niet zoals ze zo vaak had gefantaseerd van het plein voor het immense scholencomplex. Of onderweg op de fiets als ze geen slipje droeg, 's avonds na het zwemmen... Nee, gewoon in de kroeg. Op vrijdagmid¬dag.
Het was al donker toen ze naar de auto liepen. De stad begon de leven. Schreeuwerige jongens op straat, een groep giechelende dames geheel gekleed in slordige geverfde lakens, onmiskenbaar met een vrijgezellen¬avond bezig, ruziënde automobilisten. Maar het drong niet tot Anne door. Er was alleen hij. Hij, de man, die een paar eeuwen geleden zo leek het, de juiste dingen tegen haar zei.